Chipsy warzywne Go Pure
Ziemniak jest zdecydowanie najczęściej spożywanym warzywem w Niemczech. Niezależnie od tego, czy są to kluski, puree, zapiekanka, smażone ziemniaki czy gotowane jako dodatek do dania głównego – te żółte bulwy są nieodzowne. Średnio każdy Niemiec spożywa prawie 60 kg ziemniaków rocznie. W latach 50. XX wieku spożywano nawet imponujące 180 kilogramów rocznie. Ze względu na wysokie spożycie ziemniaków na obszarze od Flensburga po Freilassing Niemcy są czasami nazywani przez swoich sąsiadów „ziemniakami”. Niecałe 400 lat temu ziemniak był w tym kraju całkowicie nieznany, podczas gdy w Andach uprawiano go od tysiącleci. Oprócz komosy ryżowej i amarantusa ziemniak stanowił podstawowy składnik diety Inków. Kiedy w XVI wieku Hiszpanie podbili imperium Inków, zakazali uprawy komosy ryżowej i amarantusa. Dlatego też obie te rośliny popadły w zapomnienie na kolejne stulecia. Ziemniak miał więcej szczęścia. Inkom pozwolono nadal uprawiać ziemniaki, a roślina ta została nawet sprowadzona do Europy. Szczególnie w Irlandii ludzie byli zachwyceni i uprawiali ziemniaki już od 1606 roku. Niecałe 100 lat później ten owoc ziemi z Nowego Świata stał się już najważniejszym pożywieniem Irlandczyków.
Na kontynencie europejskim ziemniak początkowo sadzono jako roślinę ozdobną w ogrodach rozrywkowych książąt. Tam arystokracja podziwiała delikatne kwiaty rośliny ziemniaka. Zainspirowane przykładem Marii Antoniny niektóre damy nosiły nawet warkocz z kwiatów ziemniaka we włosach. Jednak podziemne bulwy rośliny ziemniaka budziły mniejsze zainteresowanie. W krajach niemieckojęzycznych ziemniak miał szczególnie trudny początek. Wynikało to z faktu, że rolnicy najpierw spróbowali zamkniętych kwiatów tej rośliny. Wyglądają one jak małe zielone pomidory, ale są niejadalne i – podobnie jak wszystkie zielone części ziemniaka – lekko trujące. A ponieważ surowe bulwy również są niejadalne, nikt nie chciał ich uprawiać. To, że obecnie w Niemczech zbiera się prawie 10 milionów ton ziemniaków, zawdzięczamy przede wszystkim Fryderykowi Wielkiemu. Dostrzegł on potencjał tej bulwy, która dobrze rosła na piaszczystej glebie Prus, i wydał swoim chłopom „rozkaz ziemniaczany”. Każdy rolnik musiał odtąd uprawiać ziemniaki. Aby przekonać niechętnych rolników do tej rośliny, pomysłowy król zastosował pewien fortel. W całym kraju rozkazał żołnierzom pilnować pól ziemniaczanych, aby stworzyć wrażenie, że w ziemi znajduje się coś szczególnie cennego. W nocy strażnicy udawali, że śpią, dając w ten sposób ludności możliwość zebrania kilku roślin ziemniaka. Wkrótce rozeszła się wieść, że gorące i dobrze ugotowane bulwy smakują naprawdę dobrze. W mgnieniu oka ziemniak stał się nieodzownym składnikiem niemieckiej kuchni.
Na całym świecie istnieje około 4000 odmian ziemniaków. W Niemczech dopuszczono do uprawy 210 odmian; zdecydowanie najczęściej uprawianą odmianą jest „Linda”. Jest ona bardzo aromatyczna, ma typowy żółty kolor i jest najpopularniejszym ziemniakiem stołowym w tym kraju. Nie ma się do czego przyczepić w przypadku odmiany „Linda”, ale i tak warto spojrzeć poza horyzont. Ponieważ kuzyni odmiany „Linda” z Ameryki Południowej są równie pyszni. Co więcej, wprowadzają do potraw odrobinę koloru. Po pokrojeniu mienią się na talerzu niebieskawym lub czerwonawym odcieniem. Najbardziej znanym przedstawicielem niebieskich ziemniaków jest odmiana „Vitelotte”. Z zewnątrz jest ciemnofioletowy, a nawet niemal czarny, natomiast w środku ma barwę fioletową z niebieskawym odcieniem. Za intensywne zabarwienie odpowiada wysoka zawartość naturalnego barwnika – antocyjanu. Ze względu na wrażliwość na zimno niebieskie ziemniaki są mniej plenne. Dlatego występują niemal wyłącznie w Ameryce Południowej, gdzie do dziś zbiera się je ręcznie.
W naszym kraju tylko nieliczni widzieli kiedykolwiek kolorowe ziemniaki, a co dopiero ich próbowali. Dzięki chipsom warzywnym marki Go Pure sytuacja ta ulegnie zmianie. Niebieskie ziemniaki konkurują z klasycznymi chipsami ziemniaczanymi jako chrupiąca przekąska. Go Pure Vegetable Chips Mixed Varieties to pyszne chipsy warzywne przygotowane z trzech wyjątkowych warzyw. Czerwono-biało prążkowany, lekko słodki Chioggia, odmiana buraka, niebieski ziemniak o lekko orzechowym smaku oraz, jako kontrast kolorystyczny i smakowy, czerwony ziemniak Highland Burgundy Red. Ten ostatni jest jedną z niewielu odmian ziemniaków, które mają nie tylko czerwoną skórkę, ale również czerwony miąższ. Chipsy są pieczone w postaci cienkich plasterków z dodatkiem ekologicznego oleju słonecznikowego i doprawiane szczyptą soli morskiej. Prawdziwa przekąska dla smakoszy.
Chipsy warzywne Go Pure z pasternaku, marchwi, buraka i słodkich ziemniaków są przygotowywane z wielką starannością i pasją. Przynajmniej tyle samo wysiłku i pasji, ile rolnik wkłada w uprawę swoich ulubionych warzyw. Najlepszych warzyw pochodzących z upraw ekologicznych trudno cokolwiek ulepszyć. Dlatego te pyszne chipsy doprawia się jedynie szczyptą soli. Ich pełny smak mówi sam za siebie. Jeśli lubią Państwo śródziemnomorski smak i chrupanie, polecamy chipsy warzywne Go Pure ze słodkich ziemniaków, pomidorów i rozmarynu. Do produkcji tych pysznych chipsów ze słodkich ziemniaków, o pełnym smaku pomidorowym i nutą rozmarynu, przetwarzane są wyłącznie najlepsze warzywa ekologiczne. Dolce Vita nigdy nie była tak chrupiąca.
