Wróć na początek
Wróć na początek
Wróć na początek

Miód manuka ekologiczny Tranz Alpine

:

Oglądana z kosmosu planeta Ziemia mieni się niebieską poświatą. Swoją nazwę „niebieska planeta” zawdzięcza oceanom, które pokrywają prawie dwie trzecie jej powierzchni. Rzut oka na globus pokazuje, że ląd znajduje się głównie na półkuli północnej. Na południe od równika powierzchnia lądowa wynosi zaledwie 19%; resztę stanowią pozornie niekończące się przestrzenie mórz. Tylko jedna dziesiąta światowej populacji mieszka na półkuli południowej. Ponieważ wiele regionów zostały zasiedlone bardzo późno, przyroda mogła przez długi czas rozwijać się w spokoju. Najlepszym tego przykładem jest Nowa Zelandia. Na południe od tego wyspiarskiego kraju znajduje się jedynie Antarktyda. Ze względu na swoje odizolowane położenie Nowa Zelandia przez miliony lat wykształciła unikalny ekosystem. Występowała tam wyjątkowo różnorodna fauna ptaków, ale poza nietoperzami nie było żadnych ssaków lądowych. Zostały one po raz pierwszy sprowadzone na wyspę przez ludzi. Pod koniec XIII wieku wyspę odkryli i zasiedlili polinezyjscy żeglarze. Wraz z Polinezyjczykami, którzy później stworzyli kulturę Maorysów, na Nową Zelandię przybyły psy i szczury. Około 200 lat temu nowoprzybyli ze Starego Świata sprowadzili do Nowej Zelandii owce, kozy, bydło, świnie, konie i króliki.

Pierwsi Europejczycy osiedlili się w Nowej Zelandii pod koniec XVIII wieku. Jej wyjątkowa flora wkrótce wzbudziła zainteresowanie znanych botaników. Szczególnie zafascynowała ich mirt południowomorski, nazywany przez Maorysów „manuka”. Manuka występuje zarówno w postaci krzewu, jak i drzewa. Jako drzewo może osiągać wysokość do 15 metrów. Ta niezwykle wytrzymała roślina jest spokrewniona z drzewem herbacianym i występuje głównie w górach oraz na północy Nowej Zelandii. Dla Maorysów mirt manuka był ważną rośliną leczniczą. Wywarem z różnych części tej rośliny leczyli oni różnorodne dolegliwości. Korzystne działanie mirtu z Morza Południowego wynika głównie z zawartości olejków eterycznych.

Chociaż mirt manuka był stosowany przez uzdrowicieli z plemienia Maorysów od wieków, słynny miód manuka jest produktem stosunkowo młodym. Powodem tego jest po prostu fakt, że
pszczoły sprowadzono do Nowej Zelandii dopiero w 1839 roku. Od tego czasu zbierają one nektar z kwiatów mirtu manuka w celu produkcji miodu. Jego działanie przeciwko różnym bakteriom, wirusom i grzybom jest nadal przedmiotem badań, jednak naukowcy zgromadzili już pewne informacje na temat jednego wyjątkowego składnika. Miód manuka zawiera metyloglioksal (MGO) – produkt rozkładu cukru o działaniu przeciwbakteryjnym. Substancja ta występuje również w zwykłym miodzie stołowym, jednak jej zawartość wynosi zazwyczaj zaledwie od 0,1 do 0,2 mg na kilogram miodu. Natomiast zawartość MGO w miodzie manuka, wynosząca od 100 mg do 555 mg na kilogram, jest wielokrotnie wyższa. Jak dotąd nie wyjaśniono jeszcze, czy ten składnik aktywny o działaniu antybakteryjnym jest wytwarzany przez pszczoły podczas przetwarzania nektaru, czy też jest już zawarty w mircie manuka.

W Instytucie Chemii Żywności Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie (TUD) zmierzono stężenie metyloglioksalu w różnych rodzajach miodu manuka pochodzącego z Nowej Zelandii. Udało się również ilościowo wykazać jego działanie przeciwbakteryjne. Takie wyniki badań, a także liczne niepotwierdzone twierdzenia dotyczące mechanizmu jego działania, utorowały miodowi manuka drogę do świata zachodniego. Od tego czasu coraz więcej osób decyduje się na jego stosowanie. W Hollywood uważa się go za nowy sekret urody gwiazd. Wiele modelek i aktorek stosuje maseczki do twarzy z miodem manuka.

Pasieka Tranz Alpine Honey NZ Ltd z Huntingdon, słabo zaludnionej miejscowości w regionie Canterbury na południu Nowej Zelandii, od 100 lat hoduje rodziny pszczele w harmonii z naturą. W 1993 roku pasieka uzyskała certyfikat potwierdzający prowadzenie certyfikowanego pszczelarstwa ekologicznego. Cenny nowozelandzki ekologiczny miód manuka firmy Tranz Alpine jest dostępny w odmianach MGO 100+, MGO 250+, MGO 300+, MGO 400+ oraz MGO 550+. Miód manuka ma raczej pikantny smak, w którym wyczuwalna jest subtelna ostrość. Można go spożywać w czystej postaci, ale doskonale smakuje również w herbacie lub na bułce podczas śniadania. Odkryjcie dobroczynne właściwości najbardziej pożądanego miodu Nowej Zelandii dzięki ekologicznemu miodowi manuka firmy Tranz Alpine.

Przewiń do góry