Ekologiczne dżemy owocowe Agrisicilia
Czy woli Pan/Pani słodkie, czy raczej pikantne śniadania? A jeśli preferuje Pan/Pani słodkie pasty do smarowania, czy dzieli je Pan/Pani na poszczególne kategorie? Ponieważ przepisy prawne bardzo wyraźnie rozróżniają te produkty. W czasach babci było to dość proste: dżem był pastą przygotowaną z gotowanych owoców i zawierał wiele kawałków owoców. W 2003 roku dyrektywa w sprawie dżemów uzyskała zastosowanie i położyła kres tej tradycji w Niemczech. Wyróżnia ona siedem różnych rodzajów past owocowych: dżem, dżem ekstrawielki, galaretkę, galaretkę ekstrawielką, marmoladę, marmoladę galaretkową oraz słodzone puree z kasztanów.
Zgodnie z dyrektywą dżemy wytwarza się z owoców, cukru i wody. Ich podstawą jest miąższ owocowy. Rozumie się przez to jadalną część całych, pokrojonych lub zmiażdżonych owoców. Na każde 1 000 g dżemu typu „extra” co najmniej 450 gramów musi stanowić miąższ lub przecier. Nawiasem mówiąc, nie wolno przetwarzać jabłek, gruszek ani melonów. W przeciwieństwie do odmiany „extra”, zwykły dżem musi zawierać jedynie 350 g miąższu. W przypadku niektórych rodzajów owoców, takich jak porzeczki, rokitnik zwyczajny czy dzika róża, obowiązują nawet niższe wartości. Zgodnie z dyrektywą w sprawie dżemów galaretka to produkt do smarowania, składający się z cukrów oraz soku lub wodnych ekstraktów z jednego lub więcej rodzajów owoców. Różnica między galaretką a galaretką „extra” polega wyłącznie na ilości użytego soku lub wodnych ekstraktów owocowych. Ich udział odpowiada udziałowi miąższu w dżemach. Osobną kategorię stanowi puree z kasztanów. Wywodzi się ono z francuskiego specjału „crème de marrons”. Składa się z cukru, wody oraz co najmniej 380 g puree z kasztanów na kilogram.
A co z marmoladą? Zgodnie z dyrektywą w sprawie dżemów i konfitur produkt do smarowania owozowy może być nazwany marmoladą wyłącznie wtedy, gdy wykorzystuje się wyłącznie owoce cytrusowe. Z definicji nie istnieje marmolada truskawkowa! Do produkcji marmolady można wykorzystać miąższ owocowy, przecier owocowy, sok, wodne ekstrakty ze skórki lub ich kombinację. Jedynym istotnym warunkiem jest to, aby na jeden kilogram marmolady zużyć co najmniej 200 g owoców. Z tej ilości co najmniej 75 g musi pochodzić z wewnętrznej warstwy owocni. Klasyczną odmianą marmolady jest marmolada pomarańczowa. W Wielkiej Brytanii słodzi ona tosty już od końca XVII wieku. W przeciwieństwie do wielu innych typowo brytyjskich potraw marmolada ma dziś zwolenników na całym świecie. Marmolada galaretowata różni się od klasycznej wersji tylko pod jednym względem. Niemożliwe do rozpuszczenia cząstki zostały w miarę możliwości całkowicie usunięte. Osoby przygotowujące domowe pasty owocowe mogą oczywiście nadal nazywać swoje wyroby tak, jak im się podoba. W ten sposób marmolada truskawkowa nadal istnieje – przynajmniej dopóki nie jest sprzedawana w sklepie.
W firmie Agrisicilia nie tylko znają różnicę między marmoladą a dżemem, ale oferują również wyjątkowo smaczne produkty. Świeże, owocowe pasty tego sycylijskiego producenta wprowadzają włoski styl życia na Państwa stół śniadaniowy. Sześć marmolad ekologicznych i dwa dżemy ekologiczne sprawiają, że chrupiące rogaliki i świeże bułeczki stają się prawdziwymi kulinarnymi atrakcjami. Miłośnicy owoców cytrusowych szczególnie docenią marmolady o smakach pomarańczy, pomarańczy krwistej, pomarańczy gorzkiej oraz mieszanki trzech owoców. Świeże, aromatyczne owoce pochodzące z upraw ekologicznych są najpierw ręcznie zbierane na skąpanej w słońcu Sycylii, a następnie przetwarzane w rodzinnej firmie Agrisicilia zgodnie z tradycyjnymi recepturami. Wyjątkowe są również dżemy w odmianach figowej oraz pomarańczowo-truskawkowej. Odkryj autentyczną sycylijską radość życia dzięki ekologicznym pastom owocowym Agrisicilia i delektuj się owocowymi przysmakami najwyższej jakości.
