Zwergenwiese Bio Smeersels Lupi Love
Waarschijnlijk zou niemand serieus in de oudheid of de middeleeuwen willen leven. Wie zou er vrijwillig stromend water, een droge flat en een functionerend rechtssysteem willen opgeven? Of de auto, de koelkast en een lekker zacht bed? In de afgelopen eeuwen is vrijwel elk aspect van het leven fundamenteel veranderd. De huidige landbouw is nauwelijks te vergelijken met de landbouw van vroeger. Tegenwoordig voorkomen pesticiden de groei van ongewenste planten, stroverkorters verhogen de stabiliteit tegen wind en regen en insecticiden elimineren insecten. En dan hebben we het nog niet eens over genetische manipulatie. Over de vraag of deze ontwikkeling een vloek of een zegen is, wordt nog steeds heftig gediscussieerd. Het is duidelijk dat in ieder geval op dit punt veel mensen de voorkeur geven aan het verleden, inclusief de oervormen van landbouw en het natuurlijke voedsel. Moderne voedingsdeskundigen zijn tegenwoordig sterk op zoek naar ongemodificeerde planten en granen uit lang vervlogen tijden.
En dit is niet zo eenvoudig. Want de historici van voorbije eeuwen gaven eenzijdige informatie door. De lijn van opvolging van de adel is bijvoorbeeld gedurende vele generaties nauwkeurig gedocumenteerd. Zelfs de toespraken van hoogwaardigheidsbekleders werden vaak schriftelijk vastgelegd. Inventarislijsten en testamenten geven ons een goed inzicht in het huishouden en het dagelijks leven van de mensen uit vroegere eeuwen. Daarentegen is er maar weinig bekend over de eetgewoonten van veel culturen. Daar zijn twee eenvoudige redenen voor. Ten eerste was de kunst van het schrijven lange tijd een voorrecht van de religieuze elite. Ten tweede vond men het absurd om dure papyrus of perkament te verspillen om de eetgewoonten van het gewone volk op te schrijven. In sommige delen van de wereld was deze vorm om kennis te bewaren niet eens toegankelijk. Ervaringen werden verteld door genezers, sjamanen, medicijnmannen of barden en werden mondeling doorgegeven van generatie op generatie. Ongeveer 500 jaar geleden werd deze traditie onderbroken. De Europese zeevarende naties Engeland, Spanje, Portugal en Nederland begonnen de Nieuwe Wereld te koloniseren en missioneerden de veroverde oorspronkelijke bewoners met geweld. Tijdens deze maatregelen werden de weinige geschreven documenten en de mensen die in het bezit waren van oude wijsheid vaak aan de vlammen overgeleverd. Bovendien werden veel tradities en gerechten die vreemd waren aan de Europeanen verboden en raakten zo in de vergetelheid.
Voedingsdeskundigen proberen tegenwoordig conclusies te trekken over de eetgewoonten van onze voorouders door de maaginhoud van mummies, antieke amforen in scheepswrakken en zelfs versteende uitwerpselen te onderzoeken. De resultaten zijn niet per se verrassend: Groenten en fruit werden duizenden jaren geleden al gegeten. Spannender zijn de ontdekte tradities van Romeinse en Griekse genezers die vele eeuwen geleden precies dit dieet aanraadden. Verschillende filosofen uit de oudheid, zoals Pythagoras, Plutarch en Horatius, geloofden ook in reïncarnatie. In de vaste overtuiging dat goede daden in goede dingen veranderden en slechte in slechte, probeerden zij hun zielen te zuiveren door middel van een ascetische levensstijl en de consequente afwijzing van dierlijke producten. Leonardo da Vinci zag het pragmatischer. Hij vond het doden van dieren gewoonweg wreed.
Sinds het einde van de 20e eeuw vermijden steeds meer mensen bewust het gebruik van dierlijke producten. Gelukkig is de natuur in staat om basisvoedingsstoffen zoals koolhydraten, vetten, eiwitten, vitaminen, mineralen en sporenelementen ook op puur plantaardige basis aan te bieden. Tot nu toe is er heel weinig aandacht besteed aan de lupine. De eiwitrijke peulvrucht had het moeilijk om erkend te worden als een binnenlands alternatief voor soja. Van de meer dan 200 soorten van de lupinefamilie zijn er maar een paar interessant als voedsel, bijvoorbeeld de zoete lupine. Anders dan de naam doet vermoeden, smaakt deze niet zoet. Ze bevat alleen niet de bittere stoffen die andere leden van dezelfde soort wel bevatten.
Het hoge eiwitgehalte en de aangename smaak van de zoete lupine staan centraal in de serie Lupi Love van Zwergenwiese. De drie in Europa geteelde lupinesoorten (witte, gele en blauwe lupine) zijn bijzonder goed aangepast aan regio's met veel zandgrond en een lage pH-waarde. Ze verdragen geen vrije kalk in de grond. Door hun diepe penwortels zijn ze echter niet gevoelig voor zomerse hitte. De lupinevelden van de Zwergenwiese biologische boeren liggen direct aan de Mecklenburgse kust. De constante wind, de heldere lucht en de bodem zijn gunstig voor de teelt van zoete lupine.
Onder de naam 'Lupi Love' biedt Zwergenwiese veganistisch broodbeleg met zoete lupine. De smakelijke spreads zijn ideaal voor een vleesarm of vleesvrij dieet. Met Lupi Love Thai of Lupi Love Curry kun je genieten van exotische oosterse smaken. Wie het liever iets hartiger heeft, kan zijn hart ophalen met Lupi Love Ui Knoflook. Heerlijk als tussendoortje met pretzels en verse radijsjes. Lupi Love Beetroot en Lupi Love Paprika Pepper smaken bijzonder goed op donker boerenbrood. Knapperig wit brood past daarentegen perfect bij Lupi Love Tomaat. En waarom zou je de spreads niet gebruiken om nieuwe bruschetta variaties te maken? Ook jij kunt genieten van de natuurlijke smaak van de Noord-Duitse zoete lupine.
