Sommer biologische beschuit
Het weer in Europa wordt gekenmerkt door drie klimaatzones: de koele subpolaire zone in het noorden, de gematigde gematigde zone en de hete zuidelijke subtropen. De klimaatverschillen veranderen niet alleen de mentaliteit van de inwoners, maar zelfs de kleur van de gebakken broden. Hoe lager de temperaturen, hoe donkerder de broden worden. Omgekeerd komt lichtgekleurd brood vaker voor in warmere klimaten. In Noord- en Centraal-Europa met hun koude winters domineert gemengd roggebrood. Ten zuiden van de Alpen wordt daarentegen bijna uitsluitend wit brood op tafel gezet. Wit brood is veel luchtiger dan zijn donkere familielid en past dus beter in de lichte mediterrane keuken. Vooral populair zijn de Italiaanse varianten zoals ciabatta, grissini of pizzabrood. Maar Italië is ook het thuisland van een soort witbrood dat u niet met de mediterrane keuken zou associëren: namelijk beschuit.
Onder de naam panis frixus was beschuit al bekend in het oude Rome. Daar werd het vooral gebruikt als marsrantsoen voor de Romeinse legioenen. Door het brood twee keer te bakken werd dit speciale brood erg duurzaam en vooral erg licht. Voor de legionairs, die het grootste deel van hun uitrusting en voorraden zelf moesten dragen tijdens hun lange marsen, was dat een enorm voordeel. Als ze hun kamp hadden opgezet, werden de harde sneetjes brood vaak in water geweekt voordat ze werden opgegeten. Zo kon de beschuit sneller gegeten worden.
In het hele Middellandse Zeegebied bouwden de Romeinen een goed ontwikkeld wegennet. In de hoogtijdagen van hun rijk kon je zo veilig van Egypte naar Groot-Brittannië reizen. Zelfs in de Middeleeuwen waren die wegen nog begaanbaar. In dit turbulente tijdperk was reizen echter allesbehalve ongevaarlijk. Samen met de bereidheid om te reizen verdween ook de beschuit. Zijn comeback kwam niet voor de ontdekking van de Nieuwe Wereld. Voor de lange zeereizen waren voldoende voorraden nodig. Beschuit was daar perfect voor. Al snel werd het in alle Europese havens gevonden, en korte tijd later zelfs in Amerika en Australië. Voor de bemanning van de grote zeilschepen was beschuit van levensbelang. Aan wal was het intensief gebakken brood ondertussen een populaire snack voor de hogere klasse geworden. De koninklijke hoven in Wenen, Sint-Petersburg of Constantinopel lieten het veelgevraagde Zweygeback (= oud Duits woord voor Zwieback dat beschuit betekent) uit Duitsland leveren. Op kleine porseleinen bordjes werd het dan samen met thee aan het koninklijk hof geserveerd. Zelfs Goethe was een fan van beschuit. Als de poëzieprins even pauzeerde van het schrijven, doopte hij graag een stukje beschuit in zijn warme chocolademelk.
Tegenwoordig kent elk kind beschuit. Voor veel baby's is beschuit het eerste stukje brood waarop ze kunnen kauwen. Als de kinderen ouder worden en graag tussendoortjes eten, is beschuit een echt alternatief voor koekjes. Zelfs bij maagproblemen of verlies van eetlust is beschuit de eerste optie. Beschuit is een tijdloos tussendoortje en populair bij jong en oud. Met zoet beleg of puur bij een kopje thee is beschuit altijd een goede keuze! Dat bewijzen ook de knapperig lekkere biologische beschuiten van de beschuitfabriek Sommer uit Neu-Anspach in het zuidelijke Hessische district Hochtaunuskreis. De biologische Spelt Minis Rozemarijn met olijfolie van eerste persing zijn uitstekend voor warme zomeravonden met een glas wijn op het terras. De mediterrane minibeschuiten zijn ook heerlijk in combinatie met olijven, feta of ham. De biologische beschuiten van Sommer in de variëteiten Spelt, Speltboter, Zwarte Emmer en Volkoren Tarwe zijn knapperige klassiekers. Ze smaken niet alleen heerlijk met boter, jam of chocoladecrème, maar zijn ook puur een waar genot.
