Herbata ekologiczna Chuan
Przed przybyciem Marco Polo świat zachodni wiedział bardzo niewiele o odległych Chinach. Informacje pochodziły od arabskich kupców i były czasami tak niewiarygodne, że nie można było ich przekazywać w dobrej wierze. Kraj, w którym można było płacić papierem? Którego rzemieślnicy potrafili wytwarzać niezwykle delikatne wyroby ceramiczne? I którego żołnierze po prostu wysadzali swoich wrogów za pomocą czarnego prochu? Niewiarygodne! Jedynie opowieść o suszonych liściach, na które wystarczyło tylko zalać gorącą wodą, by uzyskać wspaniały napój, była prawdopodobnie prawdziwa. Jednak ponownie wydawało się mało prawdopodobne, by krzewy, z których pochodziły te niezwykle drogie liście, rosły w pozornie nieograniczonych ilościach w całych Chinach.
Zgodnie z legendą krzew herbaciany został osobiście odkryty w 2737 r. p.n.e. przez legendarnego cesarza Shen Nunga. Kiedy podgrzewał on garnek wody, wiatr wdmuchał do niego dzikie liście herbaty. Woda zmieniła kolor i zaczęła wydzielać aromatyczny zapach. Mówi się, że cesarz był tak zachwycony smakiem i ożywczym działaniem naparu, że oficjalnie rozpoczął uprawę krzewu herbacianego. Nie da się już dokładnie ustalić, kiedy w Chinach powstały pierwsze uprawy herbaty. Jednak fakt, że w czasach dynastii Qin wprowadzono podatek od herbaty, sugeruje, iż już 2200 lat temu spożywano jej znaczne ilości.
Picie herbaty odgrywa ważną rolę w wielu kulturach Dalekiego Wschodu. Jest ono szczególnie zrytualizowane w Chinach i Japonii. Oba kraje od wieków mają swoje własne ceremonie parzenia herbaty. W Japonii krąży inna opowieść o pochodzeniu tego popularnego gorącego napoju. Według legendy tajemniczy mnich Daruma, prawdopodobnie pochodzący z Persji, w 480 roku n.e. przemierzył pieszo Himalaje. Mnich ten, opisywany w starożytnych kronikach jako owłosiony barbarzyńca o niebieskich oczach, wędrował po Chinach przez prawie 40 lat. Kiedy pewnego dnia dotarł do klasztoru Shaolin na górze Songshan, Daruma był zszokowany tym, jak zmęczeni i osłabieni byli mnisi. Aby ich zdyscyplinować, codziennie szkolił ich w sztukach walki i uczył technik medytacyjnych.
Wytrwałość Darumy w medytacji była legendarna. Gdy jednak po siedmiu latach siedzenia w medytacji jego powieki się zamknęły, rozgniewał się tak bardzo, że wyrwał sobie powieki i rzucił je na podłogę. Mówi się, że w chwili, gdy dotknęły ziemi, z powiek wyrosły pierwsze dwa krzewy herbaty. Daruma zerwał kilka pachnących liści i zaczął je żuć. Wkrótce poczuł się wzmocniony i był w stanie kontynuować medytację. Daruma jest obecnie uważany za założyciela buddyzmu zen. Nawet dzisiaj mnisi zen piją miskę zielonej herbaty, aby nabrać sił przed długimi sesjami medytacyjnymi.
W Europie przez długi czas panowało przekonanie, że krzewy herbaciane rosną wyłącznie w Chinach i Japonii. Po tym, jak w XVI wieku Japonia całkowicie odizolowała się od świata zewnętrznego, Chiny przez długi czas pozostawały jedynym dostawcą herbaty do Europy. Dopiero na początku XIX wieku Brytyjczycy założyli własne plantacje herbaty w swoich koloniach w Indiach i Afryce. Podczas gdy w Europie preferowano herbatę czarną, w Azji zawsze dominowała herbata zielona. Z botanicznego punktu widzenia nie ma między nimi żadnych różnic. Oba rodzaje herbaty pochodzą z krzewu herbacianego Camellia sinensis. Różnica polega na reakcji z tlenem. Liście herbaty zawierają enzym zwany oksydazą. Gdy tylko wejdzie on w kontakt z tlenem, rozpoczyna się proces utleniania. W przypadku herbaty zielonej utlenianiu celowo zapobiega się poprzez suszenie na powietrzu, prażenie lub gotowanie na parze. Z kolei w przypadku herbaty czarnej liście są łamane, aby właściwie zainicjować proces utleniania. Różnice występują również podczas parzenia herbaty. Zielona herbata staje się gorzka po zalaniu wrzątkiem; natomiast herbata czarna rozwija swój pełny aromat właśnie dzięki wrzącej wodzie.
Tymczasem coraz więcej osób w Niemczech odkrywa, jak wielowymiarowa jest zielona herbata. Dzięki wyselekcjonowanemu asortymentowi marki Chuan mogą Państwo poznać aromatyczne klasyki herbaciane Dalekiego Wschodu w jakości ekologicznej. Ekologiczna zielona herbata Sencha marki Chuan to delikatnie parzona zielona herbata przygotowana zgodnie z japońską tradycją, która w filiżance nabiera delikatnego żółto-zielonego koloru. Ekologiczna herbata Pai-Mu-Tan marki Chuan to łagodna, lekko sfermentowana specjalność herbaciana z nutką świeżości. Dzięki specjalnemu procesowi utleniania wyjątkowy aromat ekologicznej zielonej herbaty Oolong marki Chuan plasuje się dokładnie pomiędzy aromatem herbaty zielonej a czarnej. Nazwa „Chun-Mee” oznacza coś w rodzaju „cennej brwi” i nawiązuje do delikatnie zakrzywionego kształtu zwiniętych liści herbaty. Ekologiczna zielona herbata Chuan Chun Mee zachwyca miłośników herbaty mocnym, lekko gorzkim smakiem. W przypadku herbaty Gunpowder liście są zwijane w małe kulki, które wizualnie przypominają proch strzelniczy. Ekologiczna zielona herbata Chuan typu Gunpowder przekonuje delikatną cierpkością i wyjątkowo orzeźwiającym aromatem. Chociaż wszystkie odmiany herbaty pochodzą z krzewu Camellia sinensis, różnią się one znacznie pod względem hodowli, klimatu, regionu, uprawy i przetwarzania. Chuan zabierze Państwa w aromatyczny świat azjatyckich herbat zielonych o zróżnicowanym charakterze.
