Snacks van Landgarten

Sinds het einde van de 20e eeuw kiezen steeds meer mensen voor een vegetarisch of veganistisch dieet. Er is dus meer dan ooit vraag naar plantaardige alternatieven voor dierlijke producten. Een echte klassieker in de vleesloze keuken is de sojaboon. We hebben tofu, miso of de vleesvervanger Yuba, enz. te danken aan de eiwitrijke alleskunner. In Azië worden sojabonen al duizenden jaren verbouwd. Daarentegen kregen Europeanen tot de 19e eeuw de plant hoogstens te zien in de kassen van botanische tuinen. In Noord-China worden sojabonen al meer dan 3000 jaar verbouwd. Veel onderzoekers gaan er zelfs van uit dat de plant al veel eerder werd verbouwd. In China stonden de albumineachtige bonen altijd in hoog aanzien. Naast gerst, gierst, rijst en tarwe behoort soja daar tot de vijf heilige planten. In elk voorjaar werd soja met een uitbundige ceremonie door de keizer zelf gezaaid. In het oude China werd de keizer gezien als afgezant van de hemel. Een van zijn belangrijkste taken was om contact op te nemen met de goden en om goede oogsten te vragen. Slechte oogsten konden een teken zijn dat de keizer uit de gunst van de hemel was gevallen. Zonder deze legitimiteit konden rellen en opstanden worden verwacht. Daarom investeerden Chinese keizers al snel in verbeterde landbouwpraktijken. Vervolgens werden rijst en sojabonen verbouwd op bijna alle geschikte gronden in het Middenrijk.

Ook in Japan is soja een van de onmisbare basisvoedingsmiddelen. Een van de redenen voor de populariteit op de Japanse eilanden was in de eerste plaats het verbod op vlees. Al in het jaar 675 werd de consumptie van de meeste vleessoorten verboden door keizer Temmu. Hij rechtvaardigde deze beslissing met de regels van het boeddhisme, dat zich in die tijd in Japan verspreidde. In de eeuwen daarna vaardigden verschillende keizers soortgelijke verboden uit. Daarom speelt vlees vandaag de dag nog steeds een relatief kleine rol in de Japanse keuken. Maar er zijn des te meer recepten met tofu of seitan. Omdat Europeanen Japan pas aan het eind van de 17e eeuw mochten binnenkomen, konden ze alleen in afgelegen havens aan land gaan. In deze tijd werd Japan namelijk niet geregeerd door de keizer, maar door de Shogun, de leider van de krijgsheren van adel. Om buitenlandse invloeden te voorkomen, isoleerden zij hun koninkrijk systematisch van de buitenwereld. Daarom merkten de Europeanen de heerlijke gebruiksmogelijkheden van de sojaboon niet op. Waarschijnlijk is dit een van de redenen waarom men pas in de 19e eeuw op grote schaal soja probeerde te verbouwen in Europa.

Tegenwoordig zijn sojaproducten overal verkrijgbaar. Want met tofu kunnen niet alleen typisch Aziatische gerechten worden verfijnd, maar ook salades of stevige soepen. Mensen die lactose-intolerant of veganist zijn, eten sojamelk in plaats van koemelk. En nu wordt de sojaboon zelfs een gespreksonderwerp met knapperige snacks. Het Oostenrijkse merk Landgarten biedt met zijn snacks een knapperige variëteit voor elke smaak. De varianten Pittige Biologische Cashewnoten en Pittige Biologische Amandelen bevatten knapperig geroosterde zaden die omgeven zijn door de fijnste sojasaus. Een culinair genot van de hoogste klasse! Wie geroosterde sojabonen wil proberen, zal blij zijn met de Organic Soy Snack. Gekruid met zeezout wordt het de ster van uw volgende filmavond. De pittige Organic Soy Snack combineert de geurige geroosterde aroma's met Aziatisch-savorieuze tamari saus. Nog meer variatie brengt de Biologische Snack Mix: De mix bevat licht gezouten sojabonen, geroosterde zonnebloempitten en pompoenpitten. Alle Landgarten Snacks worden geleverd in een handig snackzakje, zijn veganistisch en glutenvrij. Voor onderweg, als powerboost in de middag of gewoon om de dag mee af te sluiten: De pittig-tanige Snacks van Landgarten zijn moeilijk te weerstaan.