Naturata Bio Groentebouillon
Maar heel weinig mensen weten hoeveel bestek ze thuis hebben. Zelfs op zolder staan vaak dozen met het oude bestek van oma. Als u alle messen, vorken en lepels bij elkaar optelt, hebben veel huishoudens tegenwoordig gemakkelijk 300 afzonderlijke stukken. In de Middeleeuwen konden mensen alleen maar dromen van zoveel bestek - vooral van metaal. In 1580 reisde de Franse schrijver Michel de Montaigne door Duitsland. In zijn reisverslag schreef hij dat er nog steeds "niet zoveel lepels waren als er mensen aan tafel zaten". Dat kwam omdat de herbergen van de 16e eeuw meestal maar karig waren uitgerust met serviesgoed en bestek. Dit laatste moesten de gasten meestal zelf meebrengen. Lange tijd was het gebruikelijk om een mes, vork en lepel in een tasje aan de riem mee te nemen. Dit kleine leren zakje werd een "Beisteck" genoemd, waarvan later het Duitse woord Besteck (bestek) werd afgeleid.
In aristocratische kringen kwam bestek als een uniforme set van mes, vork en lepel in de mode in de 17e eeuw. Het gebruik van vorken was pas enkele decennia eerder ingeburgerd. Want tot in de late middeleeuwen werden drie- en viertandige vorken beschouwd als symbolen van de duivel en daarom door de kerk geboycot. Messen daarentegen hadden geen negatieve gevolgen voor het heil.
Servies kan daarentegen terugkijken op een lange geschiedenis. Kookpotten van gebakken klei bestaan al sinds ongeveer 7000 voor Christus. In deze potten werd ook soep gekookt. Aangenomen wordt dat de mensen kort daarna de eerste pollepels kerfden. De oudste lepels met handvatten werden in Egypte gevonden en gedateerd rond 4000 voor Christus. In het oude Middellandse Zeegebied waren metalen lepels toen al wijdverspreid. Uit overgeleverde bronnen blijkt dat lepels een populair geschenk waren voor gasten in het oude Rome.
Na de val van het Romeinse Rijk werden lepels in Europa weer primitiever. De weinige lepels die in de Middeleeuwen bestonden, waren niet ovaal, maar rond en relatief plat. In de Arabische wereld daarentegen werden sierlijk versierde lepels beschouwd als statussymbolen. Bovendien was het elegant om soep te lepelen in plaats van het uit een kom te slurpen. De trend naar metalen lepels ontwikkelde zich ook in Europa als gevolg van terugkerende kruisvaarders. Dit bleef echter beperkt tot de koninklijke en prinselijke hoven. Het gewone volk moest het lange tijd doen met houten of hoornen lepels.
Tegenwoordig hebben we een grote stap voorwaarts gemaakt. Er bestaat zelfs een soepetiquetteboek waarin staat hoe soep opgeschept moet worden. Volgens dit boek moeten kleine soeplepels direct in de mond worden gedaan, terwijl grotere soeplepels aan de zijkant van de mond moeten worden gedaan. In Duitsland zijn gebonden en heldere soepen trouwens even populair. Soepen zijn snel te bereiden en smaken altijd goed. De kruidige biologische groentebouillons van Naturata zijn een heerlijke basis voor soepen en sauzen. Met geselecteerde ingrediënten van biologische boeren zorgen ze voor hartig genot.
Naturata Groentebouillon Classic, verfijnd met peterselie en kurkuma, bevat smakelijke groenten zoals selderij, wortelen, pastinaken en uien. De Naturata Groentebouillon met Biologische Gist biedt een stevige smaakmaker met brakke klaver, lavas, pastinaken en uien. Als u geen gist wilt gebruiken bij het koken, kunt u het beste Naturata Kruiden Groentenbouillon Gistvrij of Naturata Mediterrane Groentenbouillon Gistvrij kiezen. Tijm, lavas, basilicum, peterselie, bonenkruid en dille zorgen voor een onmiskenbaar aroma. Naturata's groentebouillon versterkt de smaak van gerechten, verfijnt sauzen, rondt groentegerechten af, maar smaakt ook heerlijk als klassieke drinkbouillon.
