Japanse noedels Hakubaku
Er is de afgelopen 100 jaar veel veranderd op het gebied van omgangsvormen. Vooral in de Duitstalige wereld was bijna elk gebied van het leven zeer strikt hiërarchisch verdeeld. In Pruisen werd deze militante rangorde weerspiegeld in een regelrechte stortvloed aan uniformen. Zelfs de laagste ambtenaren kregen een titel en een uniform. Op oude foto's zijn postbezorgers nauwelijks van officieren te onderscheiden. Dit komt zeker omdat beiden graag met sabels poseerden. Van de bevolking werd verwacht dat ze mannen in uniform met gepast respect tegemoet zouden treden. De algemene toon was dan ook stijfjes. Ten laatste sinds de jaren 1960 vond er een merkbare koerswijziging plaats. Men zag minder uniformen en pakken op straat. Men stond er niet langer op om altijd met titels aangesproken te worden en onder collega's noemde men elkaar zelfs bij de voornaam.
Dankzij de telefoon, e-mail en sociale media wordt communicatie tegenwoordig steeds informeler. Maar wat de één als authentiek ervaart, ervaart de ander vaak als onbeleefd. Daarom is communicatietraining voor jonge professionals nu een integraal onderdeel van de training in veel bedrijven. Een bijzondere uitdaging is de respectvolle omgang met mensen uit andere culturen. En dat begint al bij de begroeting. In het Duits is er maar één beleefde vorm: "Sie" (in het Engels "you"). Als men elkaar beter kent, kan men beginnen met "Du" (in het Engels ook "you"). Sinds de 17e eeuw bestaat alleen de "you" in het Engels. En in Scandinavië is het heel normaal dat de stagiairs op een informele manier met hun chef communiceren. Terwijl Europese kantoren eerder informeel zijn, hecht Japan nog steeds veel belang aan correcte omgangsvormen.
De beleefdheid van de Japanners is spreekwoordelijk en heeft altijd diepe indruk gemaakt op de Europeanen. De Duitse arts en onderzoeker Engelbert Kaempfer publiceerde het eerste Japan-rapport aan het begin van de 18e eeuw. Hierin verklaarde hij dat elke Japanner, van boer tot prins, een "school van alle beleefdheden en goede manieren" is. Het belang van correcte omgangsvormen in het land van de rijzende zon is vandaag de dag nog steeds terug te vinden in de taal. Iedereen die succesvol wil zijn in Japan moet "Keigo" (de beleefdheidstaal) beheersen. Hoe men zich moet uitdrukken, wordt altijd bepaald door de context. Woorden in hun basisvorm, zoals ze in het woordenboek staan, moeten alleen thuis of met goede vrienden worden gebruikt. Onderweg of op het werk drukt men zich heel anders uit. En voor superieuren, professoren en andere belangrijke mensen is er een nog respectabelere variant. Elk van deze drie niveaus heeft zijn eigen persoonlijke voornaamwoorden, begroetingssuffixen en synoniemen. Bovendien worden de werkwoorden ook anders vervoegd. Voor het juiste gebruik van "Keigo" verschijnen er elk jaar nieuwe boeken in Japan. Vooral werknemers die voor het eerst werken, moeten vaak een inhaalslag maken.
Omdat beleefdheid in Japan zo'n hoge prioriteit heeft, wil men natuurlijk voorkomen dat men een respectloze of schaamteloze indruk maakt. Dit houdt bijvoorbeeld in dat u de persoonlijke voornaamwoorden "ik" en "u" alleen gebruikt als het absoluut noodzakelijk is. Terwijl de gesprekspartner wordt opgetild bij de begroeting, neemt men zichzelf bewust terug en probeert men zo bescheiden mogelijk te zijn. Wie bijvoorbeeld een lezing geeft, bedankt de toehoorders achteraf voor het feit dat ze hem hebben moeten verdragen. Toch verwacht een professor natuurlijk dat de studenten anders tegen hem praten dan tegen elkaar. Japan is in de 21e eeuw nog steeds een erg hiërarchische samenleving. Er zijn echter plaatsen waar deze verschillen oppervlakkig verdwijnen. Naast de metro en de "Onsen" (warmwaterbronnen) zijn er de "Ramen-ya". Deze kleine noedelrestaurants zijn in elke Japanse stad te vinden. Vaak bieden ze maar een half dozijn zitplaatsen en tijdens het eten kunt u de kok aan het werk zien.
Met de biologische Ramen van Hakubaku kunt u het fenomeen Ramen ook thuis ervaren. De populairste noedelsoort in Azië wordt normaal gesproken geserveerd als noedelsoep, maar is ook ideaal voor wokgerechten. In Japan wordt ramen hardop geslurpt, vooral als het goed smaakt. Dit geldt ook voor de Soba noedels. Hakubaku biologische Soba zijn gemaakt van tarwe, boekweit, bloem en zout. Dankzij hun Spaghetti-achtige breedte hebben de noedels een intense en authentieke smaak. In de variant Organic Cha Soba wordt het pastadeeg verfijnd met aromatische groene thee en biedt zo een unieke smaakervaring. Na Ramen is Udon de populairste noedel in Japan. De dikke biologische Udon zijn enorm veelzijdig en hebben een sterkere consistentie in vergelijking met andere noedels. Alle Hakubaku noedels kunnen ook gebruikt worden voor salades, frituurgerechten of soepen. Smakelijk!
