Ekologiczny bulion warzywny Naturata

Niewiele osób zdaje sobie sprawę, ile sztućców posiada w domu. Nawet na strychu często znajdują się pudełka ze starymi srebrnymi sztućcami po babci. Jeśli zsumować wszystkie noże, widelce i łyżki, w wielu dzisiejszych gospodarstwach domowych z łatwością można znaleźć 300 pojedynczych sztuk. W średniowieczu ludzie mogli jedynie marzyć o tak dużej ilości sztućców – zwłaszcza wykonanych z metalu. W 1580 roku francuski pisarz Michel de Montaigne podróżował po Niemczech. W swoim dzienniku podróży napisał, że wciąż nie było „tyle łyżek, ile osób zasiadało do stołu”. Wynikało to z faktu, że w XVI-wiecznych gospodach zazwyczaj znajdowało się niewiele naczyń i sztućców. Te ostatnie goście musieli zazwyczaj przynosić ze sobą. Przez długi czas zwyczajowo noszono nóż, widelec i łyżkę w woreczku przy pasie. Ten mały skórzany woreczek nazywano „Beisteck”, od którego później wywodzi się niemieckie słowo „Besteck” (sztućce).

W kręgach arystokratycznych sztućce jako jednolity zestaw składający się z noża, widelca i łyżki stały się modne w XVII wieku. Używanie widelców upowszechniło się zaledwie kilka dziesięcioleci wcześniej. Aż do późnego średniowiecza widelce trzy- i czterozębne uważano bowiem za symbole diabła i w związku z tym były one bojkotowane przez Kościół. Noże natomiast nie miały negatywnego wpływu na zbawienie.

Natomiast zastawa stołowa może pochwalić się długą historią. Naczynia kuchenne wykonane z wypalanej gliny istnieją już od około 7000 r. p.n.e. W tych garnkach gotowano również zupę. Przypuszcza się, że wkrótce potem ludzie wyrzeźbili pierwsze chochle. Najstarsze łyżki z uchwytami znaleziono w Egipcie i datuje się je na około 4000 r. p.n.e. W starożytnym regionie śródziemnomorskim metalowe łyżki stołowe były już wówczas powszechnie stosowane. Zachowane źródła wskazują, że łyżki były popularnym prezentem dla gości w starożytnym Rzymie.

Po upadku Cesarstwa Rzymskiego łyżki w Europie ponownie stały się bardziej prymitywne. Nieliczne łyżki, które istniały w średniowieczu, nie miały owalnego kształtu, lecz były okrągłe i stosunkowo płaskie. Z kolei w świecie arabskim bogato zdobione łyżki uznawano za symbole statusu społecznego. Ponadto za eleganckie uważano jedzenie zupy łyżką zamiast jej siorbania z miski. W Europie trend w kierunku łyżek metalowych rozwinął się również w wyniku powrotu krzyżowców. Ograniczał się on jednak do dworów królewskich i książęcych. Zwykli ludzie przez długi czas musieli zadowalać się łyżkami drewnianymi lub rogowymi.

Obecnie zrobiliśmy duży krok naprzód. Istnieje nawet podręcznik etykiety dotyczący zup, który określa, w jaki sposób należy jeść zupę łyżką. Zgodnie z nim małe łyżki do zupy należy wkładać bezpośrednio do ust, natomiast większe łyżki powinny wchodzić z boku ust. Nawiasem mówiąc, w Niemczech równie popularne są zupy gęste, jak i klarowne. Zupy są szybkie w przygotowaniu i zawsze dobrze smakują. Pikantne ekologiczne buliony warzywne marki Naturata stanowią wyśmienitą bazę do zup i sosów. Dzięki wyselekcjonowanym składnikom pochodzącym od rolników ekologicznych zapewniają one obfity smak.

Bulion warzywny Naturata Classic, wzbogacony pietruszką i kurkumą, zawiera smaczne warzywa, takie jak seler, marchew, pasternak i cebula. Bulion warzywny Naturata z ekologicznymi drożdżami zapewnia intensywny smak dzięki koniczynie słonawskiej, lubczyku, pasternakowi i cebuli. Jeśli nie chcą Państwo używać drożdży w kuchni, powinni Państwo wybrać bulion warzywny ziołowy Naturata bez drożdży lub śródziemnomorski bulion warzywny Naturata bez drożdży. Tymianek, lubczyk, bazylia, pietruszka, cząber i koperek nadają im niepowtarzalny aromat. Buliony warzywne Naturata wzbogacają smak potraw, dodają wyrafinowania sosom, dopełniają dania warzywne, a także świetnie smakują jako klasyczne buliony do picia.