Aroma Olymp Bio Balsamico
De juiste specerijen zijn cruciaal voor de typische smaken van de mediterrane keuken. Naast olijfolie behoren knoflook, oregano, zeezout en balsamicoazijn tot de onmisbare klassiekers. Azijn wordt, direct na zout, beschouwd als het oudste smaak- en conserveermiddel van de mensheid. De oorsprong van azijn wordt verondersteld meer dan 4.000 jaar geleden in het oude Mesopotamië te liggen: een openstaande kruik met wijn veranderde in azijnzuur. Wat aanvankelijk leek op bedorven wijn of most, bleek een opmerkelijke ontdekking te zijn. Tegenwoordig weten we: de eenvoudige basis hiervoor bestaat uit zuurstof, natuurlijk voorkomende azijnzuurbacteriën, een alcoholhoudende vloeistof en tijd. Al vroeg erkenden mensen de conserverende eigenschappen van azijn en zijn culinaire veelzijdigheid. Naarmate de rijping vorderde, ontwikkelden zich complexere aroma’s, fijnere zuurtonen en een grotere smaakdiepte.
Ook in de oude hoogontwikkelde beschavingen, van China tot Egypte, werd azijn geproduceerd, maar nergens was het zo alomtegenwoordig als in het oude Rome. Azijn werd gebruikt om talloze gerechten op smaak te brengen en om groenten, vlees en vis te conserveren voor de lange wintermaanden. Bovendien was het het hoofdingrediënt van een populaire verfrissingsdrank. „Posca“ heette het eenvoudige mengsel van water en wijnazijn, waarmee soldaten en gewone Romeinen in het dagelijks leven hun dorst lestten. En omdat in het oude Rome pragmatisme boven theorie ging, schreven Romeinse artsen, vele eeuwen voordat wetenschappers de antibacteriële werking van azijnzuur konden verklaren, azijn voor om wonden te reinigen, bij keelpijn en tegen spijsverteringsklachten.
Met de ondergang van het Romeinse Rijk verdwenen veel van zijn beschavingsverworvenheden, zoals drukwaterleidingen, vloerverwarming of het bibliotheeksysteem. De kunst van de azijnbereiding bleef echter bestaan en werd met name in de regio Modena verder ontwikkeld. De term „balsamico“ komt echter pas vanaf 1747 voor in de aantekeningen van de keldermeester van de hertogen van Modena. ‘Balsamico’ is afgeleid van het Latijnse ‘balsamum’ en betekent welriekend, geneeskrachtig. De hertogen bewaarden hun balsamico-vaten als staatsgeheimen: ze werden geërfd, geschonken aan geselecteerde hoogwaardigheidsbekleders, maar nooit verkocht. Eeuwenlang bleef Aceto Balsamico het stille voorrecht van één enkel adellijk huis: de hertogen van Modena en Reggio. Het keerpunt kwam, zoals zo vaak in de Europese geschiedenis, met Napoleon. Toen Franse troepen in 1796 Italië bezetten, werden de hertogelijke voorraden geplunderd en geveild. Voor het eerst vond de azijnspecialiteit uit Modena op grotere schaal zijn weg naar Frankrijk en andere delen van Europa.
Wat begon als een exclusieve delicatesse in adellijke kringen, ontwikkelde zich in de loop van de 19e eeuw steeds meer tot een specialiteit van de verfijnde Europese keuken. Zijn echte internationale doorbraak beleefde balsamico echter pas in de jaren 1980 en 1990. In die tijd zorgde de Nouvelle Cuisine (Frans voor „nieuwe keuken“) voor opschudding. Tegelijkertijd werd de mediterrane keuken ook ten noorden van de Alpen steeds populairder. Deze ontwikkeling stelde de koks echter voor nieuwe uitdagingen. Enerzijds was echte Aceto Balsamico Tradizionale DOP nog steeds een dure zeldzaamheid. Bovendien eisten moderne restaurants absolute precisie. Sauzen moesten op het bord blijven liggen en filigrane decoratieve lijnen vormen. Een dunvloeibare azijn die meteen uitliep, paste niet bij de esthetiek van de nieuwe sterrenkeuken. Daarom begon men balsamico door in te koken of door verdikkingsmiddelen zoals maïszetmeel toe te voegen een romige en stabiele consistentie te geven. Zo kon balsamico nauwkeurig worden gedoseerd, decoratief worden gebruikt en gecontroleerd op het bord worden aangebracht. Vanuit de topkeuken vond de balsamicocrème al snel zijn weg naar particuliere huishoudens, waar hij sindsdien bruschetta, salades, kaasplankjes of gegrilde groenten verrijkt.
Hoogwaardige balsamico wordt echter niet alleen in Italië geproduceerd. Ook in Griekenland worden eersteklas druiven- en balsamicoazijnen geproduceerd. Het milde klimaat onder de Griekse zon biedt optimale omstandigheden voor de teelt van aromatische druiven. De kers op de taart zijn echter de uitstekende Griekse ambachtelijke producenten, wijnboeren en azijnbrouwers, die voortreffelijke balsamico en verfijnde druivenbalsamicoazijnen vervaardigen.
Aroma Olymp is een merk uit Hamburg met Griekse wortels. Dit biologische delicatessenbedrijf biedt een smakelijk en kleurrijk assortiment, variërend van klassieke tot fruitig-aromatische balsamicocrèmes. De Aroma Olymp-balsamicocrème met dadels combineert druivenmost van witte druiven met zongerijpte dadels en wijnazijn. Het fluweelzachte karakter verrijkt zowel warme als koude gerechten met een milde, fruitige diepte. Het bessenachtige, fruitige aroma van de balsamicocrème met granaatappel en aronia past even goed bij salades, zachte kazen en natuuryoghurt. Maar het smaakt ook heerlijk als fruitig alternatief voor veenbessen bij wildgerechten. De Aroma Olymp Balsamico Klassiek is een prachtig uitgebalanceerde allrounder met mediterrane eenvoud. Naast balsamico en balsamicocrème vindt u bij Aroma Olymp ook aromatische dips op basis van gegrilde Florina-paprika. Met de authentieke natuurproducten van Aroma Olymp geniet u van het Griekse levensgevoel en haalt u de pure smaken van de mediterrane keuken in huis.
