Miód ekologiczny Allos
Etyka pracy pszczół miodnych była już w starożytności przedmiotem przysłowia i fascynowała uczonych oraz filozofów. Pszczoły uchodzą za pracowite, wydajne i doskonale zorganizowane. Żadne inne owady nie były badane tak intensywnie jak pszczoły. W XX wieku zoologowie badali chronologiczne wzorce zachowań pszczół. Ich doskonale ustrukturyzowany codzienny rytm pracy sugerował, że mogą one posiadać pamięć czasową. W latach 30. XX wieku naukowcy rozpoczęli serię eksperymentów, które do dziś cieszą się światową sławą. Codziennie o tej samej porze umieszczali w pobliżu ula talerz z wodą z cukrem. Już po kilku dniach pszczoły przylatywały do tego nowego miejsca żerowania codziennie dokładnie o tej samej porze. Czy jednak wynikało to rzeczywiście z ich poczucia czasu, czy też pszczoły orientowały się być może na podstawie położenia słońca? Eksperyment powtórzono następnie w nocy. Podobnie jak w pierwszej serii, nie minęło dużo czasu, zanim pszczoły punktualnie przybyły do miejsca karmienia również w nocy.
Jednak w kręgach naukowych nadal panował sceptycyzm. Czy nie było możliwe, że pszczoły reagowały na inne czynniki, takie jak temperatura, wilgotność lub niewidzialne promienie? Eksperyment powtórzono w innych regionach, w zamkniętych pomieszczeniach, a w końcu nawet pod ziemią, w starej kopalni soli. Wynik był jednak zawsze taki sam. Ule wysłano nawet statkiem do Ameryki. Studentka miała powtórzyć eksperyment na pokładzie i obserwować, czy przekraczanie różnych stref czasowych dezorientuje pszczoły. Jednak tak bardzo cierpiała na chorobę morską, że nie była w stanie prowadzić żadnych zapisów. Dopiero 25 lat później eksperyment ten został ponownie przeprowadzony przez zoologa Maxa Rennera. Tym razem jednak samolotem. Latem 1955 roku „wytrenował” on w Paryżu kolonię pszczół, ustalając porę karmienia na godz. 20:15. Specjalne zezwolenie amerykańskiej linii lotniczej pozwoliło mu – ku przerażeniu personelu pokładowego – zabrać ul jako bagaż podręczny. Aby bezpiecznie przetransportować go do Nowego Jorku, zlecił wykonanie dużej drewnianej walizki.
Kiedy Renner wczesnym popołudniem wylądował w Nowym Jorku wraz ze swoimi pszczołami, zabrał je do pomieszczenia eksperymentalnego w Muzeum Nauk Przyrodniczych. Tam ustawił ul i czekał. Jednak zamiast czekać do wieczora, pszczoły wyleciały już po południu (o godz. 20:15 czasu paryskiego). Pszczoły miały więc zegar wewnętrzny – i cierpiały na jet lag. Równie imponująca jak pamięć czasowa pszczół miodnych jest ich wydajność. W poszukiwaniu nektaru pszczoła pokonuje w ciągu swojego życia odległość około 8 000 kilometrów. A jej podróż nie ma nic wspólnego z leniwym tempem. Bez ładunku pszczoła miodna osiąga prędkość 30 km/h przy spokojnych warunkach pogodowych. Gdy jej „pęcherz miodowy” jest całkowicie wypełniony nektarem, w drodze powrotnej nadal porusza się z prędkością nieco poniżej 20 km/h.
Pszczoły nie mają czasu do stracenia, ponieważ aby wyprodukować 1 kg miodu, muszą zebrać około 3 kg nektaru. Odpowiada to 60 000 napełnień pęcherzyka miodowego. W zależności od rodzaju kwiatu pszczoła musi odwiedzić od 15 do 100 kwiatów. Aby uzyskać 1 kg miodu, pszczoły muszą odwiedzić od 900 000 do 6 milionów kwiatów. A ponieważ za każdym razem zapylają one również kwiat, wnoszą cenny wkład w zachowanie i rozmnażanie się licznych roślin. Smak gotowego miodu zależy od lokalizacji ula. Lasy iglaste lub liściaste, sady lub górskie łąki, pola lawendy lub rzepaku – każde z tych „miejsc pozyskiwania” wpływa na indywidualny charakter miodu. Poszczególne odmiany różnią się nie tylko smakiem, ale także kolorem, zapachem i konsystencją.
Od dziesięcioleci miód pochodzący z pszczelarstwa ekologicznego stanowi jedną z klasycznych pozycji w asortymencie firmy Allos, pioniera ekologii w Dolnej Saksonii. Różnorodne odmiany zapewniają niezapomniane doznania smakowe: na bułeczkach śniadaniowych, w deserach, w kakao i herbacie lub podczas gotowania i pieczenia. Podczas gdy różnorodna dzika flora górska odpowiada za intensywny, aromatyczny smak miodu górskiego Allos, miód kasztanowy Allos przekonuje cierpkim i korzennym smakiem. Miód z kwiatów lawendy to wyjątkowo delikatny przysmak miodowy. Jego uroczy, szlachetny aromat i charakterystyczny kwiatowy zapach doskonale komponują się z bułeczką śniadaniową lub filiżanką gorącej herbaty. W bogatych w gatunki lasach pszczoły zbierają słodkie esencje lasu, tworząc mocny, korzenny miód leśny. Miód słonecznikowy Allos zachwyca wyjątkowo łatwą do smarowania konsystencją oraz delikatnym, łagodnym aromatem. Łagodny aromat, płynna konsystencja i wysoka słodycz sprawiają, że miód akacjowy jest popularnym miodem letnim. Dzięki ekologicznemu miodowi Allos mogą Państwo osładzać sobie każdy dzień.
