Shoyeido Wierookstokjes
In Kyoto klopt het hart van het oude Japan nog steeds. Van 794 tot 1868 was hier de zetel van het keizerlijke hof. Dat maakte Kyoto of Heian-kyō, zoals het toen heette, 1000 jaar lang de hoofdstad van Japan. Tegenwoordig wordt de stad beschouwd als het culturele en spirituele centrum van het land. Er zijn nog steeds 1600 boeddhistische tempels en 400 Shinto-sites in het stadsgebied. Dit zorgt voor een fascinerend contrast tussen traditie en moderniteit. Heiligdommen uit de 16e eeuw hurken tussen nieuwe kantoorgebouwen, en bedelbroeders met wijde strooien hoeden zitten voor westerse coffeeshops. Het oude keizerlijke paleis biedt een aangenaam rustige tegenhanger voor de drukte van de lawaaierige en eindeloze passages van Kyoto. Achter de dikke muren van het park merkt u niets van het hectische leven van de metropool. De lokale bevolking ziet de charme van hun stad sowieso niet in de vele oude bezienswaardigheden, maar in de verborgen oases van rust. Dit zijn unieke plaatsen die de bezoeker betoveren met de stille magie van vervlogen tijden. De fascinerende sfeer in de tempels en Shinto heiligdommen wordt versterkt door de traditionele wierook.
In de Nihonshoki, het op één na oudste geschiedenisboek van Japan, staat dat in het jaar 595 een speciaal stuk drijfhout aanspoelde op het eiland Awaji. Toen de kustbewoners er stukken van in het vuur gooiden, verspreidde zich een heerlijke geur. De rest van het hout werd als geschenk naar het hof van keizerin Suiko gebracht. Haar schoonzoon prins Shōtoku was al bekend met de boeddhistische rituelen van wierook branden. Hij merkt dat het een stuk van de arganboom was, want de eerste boeddhistische tempels in Japan importeerden het kostbare geurende hout uit China en Korea voor een ritueel dat sonaekō werd genoemd. Voor een feestelijke sfeer werd een combinatie van geurend hout en andere aromatische ingrediënten zoals kruiden gebrand.
In de 14e eeuw ontdekte zelfs de krijgerskaste het wierookbranden. De avond voor de gevechten brachten de samoerai meestal door met mediteren en het verzorgen van hun zwaarden. Tijdens het mediteren moest de wierook helpen om de geest te zuiveren van angst en negatieve gedachten. Sommige krijgers gebruikten het ook om hun helm te geuren. Dat deden ze om ook bij een onthoofding een aangename geur af te geven. In de lange vredesperiode van 1603 tot 1868 waren de samoerai echter nauwelijks nodig om te vechten. Velen van hen wijdden zich aan de studie van de Japanse kunsten. Naast de krijgskunsten (budō) waren er onder andere de theeceremonie (chadō) of kalligrafie (shodō). Een in Europa vrijwel onbekende vertegenwoordiger van de traditionele Japanse kunsten is Kōdō.
Kōdō kan vertaald worden als de weg van de geur. Het gaat om speciale ceremoniële gedragsregels en de waardering van geuren en wierook. Traditioneel wordt een stuk brandend wierookhoutskool in een kom gevuld met as gelegd. Boven de kolen wordt een asstapel gevormd voor een kleine hittebestendige tegel waarop met behulp van twee stokjes een klein stukje aromahout wordt gelegd. De deelnemers aan de Kōdō ceremonie richten nu om de beurt het geurschaaltje naar de neus. Net zoals bij de theeceremonie de bereiding en het genieten van de thee volgens bepaalde rituelen verloopt, gelden ook bij de Kōdō ceremonie speciale gedragsregels. Onder leiding van een meester duurt de hele ceremonie ongeveer een uur. Gevorderde deelnemers passeren de geurschaal na zeven keer ademen. Dit is om te voorkomen dat de neus gevoelloos wordt en de geur niet meer voldoende wordt waargenomen. Minder uitgebreid dan de Kōdō ceremonie is Soradaki. Dit is wat de Japanners wierook branden thuis noemen, zonder een speciale rituele inspanning. De eenvoudigste manier om een positief binnenklimaat te creëren met geurige rook zijn echter wierookstokjes. In Japan glinsteren deze vaak voor het huisaltaar, naast het meditatiekussen of in een mooie houder op het bureau.
In tegenstelling tot bijvoorbeeld India, worden wierookstokjes in Japan al eeuwenlang gemaakt zonder een stokje van hout aan de binnenkant. De wierook van het Japanse familiebedrijf Shoyeido wordt al meer dan 300 jaar in Kyoto gemaakt en is tegenwoordig beroemd over de hele wereld. De wierookstokjes Kin-kaku zijn geïnspireerd op het legendarische Kinkaku, het gouden paviljoen in Kyoto, en bevatten onder andere sandelhout, patchoeli en kaneel. De samenstelling van de Wierookstokjes Gozan wordt bepaald door kruidnagel en sandelhout. Deze variant is zeer geschikt voor het creëren van een positieve sfeer op het bureau. Shoyeido Wierookstokjes Nokiba Moss Garden met een mengsel van sandelhout, patchoeli en benzoë doen denken aan bloeiende pruimenbomen en rustige middagen in de voorjaarszon. In Japan zijn de bloeiende Zakura kersenbloesems een symbool van de lente. Shoyeido wierookstokjes Kyo-zakura Kyoto kersenbloesems wekken lentegevoelens op met een kunstig mengsel van rabarber, kruidnagel, kaneel en andere kruiden. Het bedrijf Shoyeido is een van de oudste Japanse fabrikanten van wierookstokjes. Ervaar de aangename geuren en de positieve energie van uitgelezen mengsels van geselecteerde natuurlijke ingrediënten. Met Shoyeido kunt u de wereld van traditionele Japanse geuren ontdekken.
