Schoenenberger Natural Cosmetics ExtraHair
Nic tak bardzo nie zmienia wyglądu człowieka jak nowa fryzura. Klasyczny kucyk nadaje sportowy wygląd, delikatne fale sprawiają wrażenie figlarnych, ściśle zaczesane do tyłu włosy budzą wrażenie autorytarności, a fryzura z grzywką wydaje się swobodnie zuchwała. Dzięki fryzurze afro, irokezowi, łysinie lub dredom można zdystansować się od głównego nurtu klasy średniej. Wpływ, jaki może wywierać fryzura, nie jest jednak konsekwencją dzisiejszego społeczeństwa dobrobytu. Już w starożytnej Grecji nieobcięte włosy uważano za znak wolności. Dopiero od VI wieku p.n.e. mężczyźni zaczęli przyjmować krótsze fryzury charakterystyczne dla sportowców. Kobiety pozostały wierne modzie na długie włosy.
Juliusz Cezar również wolał, by jego rzymscy legioniści nosili krótkie fryzury. Zwłaszcza w prowincjach rzymscy mężczyźni unikali długich włosów, aby nie wyglądać jak „barbarzyńcy”. Z kolei Celtowie i Germanie nie udawali się do fryzjera, by ściąć włosy. Dla nich długie włosy były oznaką siły i wolności. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety byli dumni ze swoich włosów i sumiennie o nie dbali. Na północ od Limesu niemal wyłącznie poddani nosili krótkie włosy. W okresie późnego średniowiecza bujne włosy były symbolem statusu społecznego klasy rządzącej. Zwykli obywatele mogli nosić co najwyżej włosy średniej długości. Aż do XVII wieku bujna czupryna kojarzyła się z młodzieńczą witalnością. Dla francuskiego króla Ludwika XIV, który cierpiał na wypadanie włosów, stanowiło to poważny problem. Dlatego ukrywał swoje przerzedzone włosy pod obszerną peruką. A ponieważ to król dyktował modę, wkrótce wszyscy szlachcice i dworzanie również zaczęli nosić peruki. Pod koniec XVIII wieku peruki ponownie zniknęły. Chociaż mężczyźni nadal nosili długie włosy, nie nosili ich już rozpuszczonych, lecz związanych w kucyk lub warkocz. Na początku XIX wieku warkocze uznano za relikt minionej epoki. Od tego czasu fryzury europejskich mężczyzn przez długi czas pozostawały stosunkowo krótkie. Dopiero wraz z ruchem hipisowskim w latach 60. długie włosy ponownie stały się modne. Bardziej rewolucyjne niż długie włosy hipisów były jednak krótkie fryzury kobiet z lat 20. Kiedy pierwsze córki szanowanych rodzin wróciły do domu z fryzurą typu pixie lub gładkim bobem, wywołało to skandal. Dzięki tym nowoczesnym fryzurom młode kobiety wykazały się nową pewnością siebie. Porzuciły nie tylko modę na długie włosy, ale także przestarzały wzorzec zachowania.
Dzisiaj fryzura to coś więcej niż tylko trend modowy – jest wyrazem własnej indywidualności. Aby włosy jak najdłużej zachowały jak największe piękno, potrzebują odpowiedniej pielęgnacji. Szampony Schoenenberger ExtraHair zaspokajają potrzeby włosów i skóry głowy dzięki roślinnym składnikom aktywnym. Szampon Rosemary Volume ma działanie nawilżające i przywracające równowagę struktury włosów, natomiast szampon Caffeine dostarcza energii przerzedzającym się włosom. Szampon przeciwłupieżowy z pokrzywą przeciwdziała powstawaniu nowego łupieżu. Ziołowy tonik do włosów ExtraHair z brzozą rewitalizuje skórę głowy dzięki ekologicznym sokom roślinnym z brzozy i skrzypu polnego, a także ekstraktom z pokrzywy, rumianku, korzenia łopianu, kasztanowca i oczaru wirginijskiego.
Od dziesięcioleci receptury kosmetyków naturalnych Schoenenberger opierają się na tłoczonych sokach ze świeżych roślin. W serii ExtraHair wyjątkowa skuteczność świeżych ekologicznych soków roślinnych w połączeniu z wysokiej jakości ekstraktami ziołowymi i cennymi olejami roślinnymi zapewnia wyjątkową pielęgnację włosów.
