Niyok Tandheelkundige Zorg
Heb je je tanden al gepoetst? is de meest gestelde vraag aan kinderen bij het slapengaan. Zo leren ze al op jonge leeftijd dat het belangrijk is om minstens twee keer per dag hun tanden te poetsen. Daarom zijn tandenborstels en tandpasta's zelfs in de kleinste badkamerkastjes en in alle reistassen te vinden. Dit tandverzorgingsduo in zijn huidige vorm bestaat echter pas sinds het einde van de 19e eeuw. De geschiedenis van de mondhygiëne begint echter al veel eerder. Al meer dan 5000 jaar geleden reinigden de oude Egyptenaren hun tanden met kauwstaafjes. Hiervoor kauwden ze op het dunne uiteinde van een zachte tak tot het rafelig was. Met het vezelige uiteinde werd het tandoppervlak eraf gewreven. In het Oosten staat deze vroege vorm van tandenborstel tot op de dag van vandaag bekend als miswak. De takken van de tandenborstelboom (Salvadora persica) bevatten zelfs een kleine hoeveelheid fluoriden. Een miswak combineert dus de eigenschappen van een tandenborstel en tandpasta.
Zijn de Romeinen misschien in contact gekomen met kauwstokken toen ze Egypte bezetten? Zo ja, dan hadden ze er geen belangstelling voor. In Rome waren kauwstokken of andere originele vormen van de tandenborstel onbekend. Om hun tanden te reinigen, gaven de Romeinen de voorkeur aan dentifricium. Deze poeders werden op een vochtige linnen doek gestrooid. Met deze doek wreef je vervolgens je tanden af. In zijn boek Naturalis historia beschrijft de Romeinse geleerde Plinius de Oudere een recept voor dentifricium. Eerst worden botten, mosselschelpen of hoorn tot poeder vermalen en vervolgens tot as verbrand. Om de smaak aangenamer te maken, wordt de as nog gemengd met zuiveringszout en mirre. De Romeinen experimenteerden graag bij de productie van tandpoeder. Naast botten, schelpen, zout en puimsteen werden gedeeltelijk ook kleifragmenten, hondentanden en verbrande muizenkoppen tot poeder vermalen.
De eerste tandenborstels met borstelharen werden rond 1500 in China ontwikkeld. Maar ze leken meer op een verfkwast dan op een tandenborstel. Het duurde echter nog bijna drie eeuwen voordat de tandenborstels uit China zich in Europa verspreidden. Tot die tijd poetsten de mensen in Europa hun tanden met botten en tandenstokers van hout of metaal. In Duitsland werd de tandenborstel voor het eerst schriftelijk vermeld in het Universele Lexicon van alle Wetenschappen en Kunsten in 1750. In de 18e eeuw waren de haren nog van zacht paardenhaar. Daarom waren ze niet erg grondig. Bovendien waren ze zo duur dat alleen edelen zich een tandenborstel konden veroorloven. Dit veranderde met de uitvinding van kunstvezels, waardoor de tandenborstel in de eerste helft van de 20e eeuw een massaproduct werd. De eerste nylon borstelharen waren echter nog steeds extreem hard en verwondden vaak het tandvlees tijdens het poetsen. Tandenpoetsen werd pas aangenamer in de jaren 1950, toen zachter nylon werd ontwikkeld.
Tandpoeder was erg populair tot halverwege de 19e eeuw. Wie zich geen tandenborstel kon veroorloven, strooide het poeder op een vinger en poetste zo de plak weg. De eerste tandpasta werd in 1850 uitgevonden door de 23-jarige Washington W. Sheffield, die tandpasta met glycerine mengde. Maar omdat deze pasta in blikjes en zakjes van Staniol werd verkocht, droogde het snel op. In 1876 kwam zijn zoon Lucius Tracy Sheffield op het idee om tandpasta in de metalen tubes te doen die toen voor verf en vernis werden gebruikt. Het idee bewees zichzelf en sindsdien wordt bijna alle tandpasta in tubes afgevuld. Maar waarom hebben we nog steeds tandpasta nodig in het tijdperk van moderne tandenborstels?
Om tandplak effectief te verwijderen, is de mechanische wrijving van de tandenborstel niet voldoende. De tandpasta moet ook fijne schurende deeltjes bevatten. Deze zogenaamde schuurmiddelen zitten tegenwoordig in bijna elke tandpasta. Hiervoor kunnen krijt, silicaatverbindingen, silica of marmerpoeder worden gebruikt. De tandpasta dankt een groot deel van zijn reinigende werking aan deze schuurmiddelen, die het belangrijkste werk doen bij het reinigen van de tanden. Alle andere additieven zijn slechts hulpstoffen, bijvoorbeeld voor profylaxe of een frisse smaak.
Tegenwoordig zijn veel mensen op zoek naar natuurlijke alternatieven voor conventionele tandverzorgingsproducten. Een voor de hand liggende manier om chemische ingrediënten te vermijden is natuurlijke cosmetica. Fabrikanten van natuurlijke cosmetica richten zich op natuurlijke ingrediënten en essentiële oliën voor tandverzorging. Het in Berlijn gevestigde merk Niyok combineert de mondverzorgende eigenschappen van kokosolie met de praktische voordelen van tandpasta. Milde schuurmiddelen op basis van krijt zorgen voor een zachte en grondige reiniging van de tanden. De romige, licht schuimende textuur zorgt voor een aangenaam gevoel tijdens het tandenpoetsen. De Niyok Tandpasta Pepermunt & Citroen is een klassiek uitgebalanceerde tandpasta voor wie geen behoefte heeft aan experimenten. Maar frisheid kan ook zonder munt. De pittige combinatie van fris citroengras en pittige gember in de Tandpasta Citroengras & Gember overtuigt niet alleen fans van kruidenthee. De Niyok Tandpasta Bloedsinaasappel & Basilicum zorgt daarentegen voor een exotische smaakervaring voor gevoeligere mondholten. Met fruitige bloedsinaasappel en milde basilicum zorgt deze tandpasta bij elke toepassing voor een algeheel goed mondgevoel.
Voor een zachte maar grondige reiniging van de tanden gebruikt Niyok alleen zeer milde schuurmiddelen op basis van krijt. Met de Niyok tandpasta's kunt u tijdens uw dagelijkse tandenpoetsroutine genieten van de romige, licht schuimende textuur en de zoete, frisse smaak van kokosolie.
